Σάββατο: Μικρὰ ἀπολογία τῆς ἀχρηστίας

Σάββατο.

Κάποιοι ξυπνούν με ενοχή επειδή δεν έτρεξαν ήδη. Σαν να χρωστά το σώμα KPI, σαν να πρέπει και η ανάσα να παραδώσει deliverable.

Ἐνίοτε με κουράζει αὐτὴ ἡ λατρεία τῆς χρησιμότητος. Ο άνθρωπος δεν είπε απλώς «θέλω να ζήσω». Είπε και κάτι πιο θλιβερό: «θέλω να δικαιολογήσω γιατί υπάρχω». Καὶ ἔπειτα γεμίσαμε dashboards.

Ἀλλ᾽ ἄκου·
τὸ δένδρο δὲν κάνει report,
ἡ θάλασσα δὲν στέλνει status update,
τὸ φῶς δὲν γράφει bullet points γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι ἐργάστηκε.

Ίσως γι’ αὐτὸ τὸ Σάββατο εἶναι σχεδὸν ἱερό. Όχι επειδὴ ξεκουράζει, ἀλλὰ ἐπειδὴ γιὰ λίγες ὥρες ἐπιτρέπει στὸν κόσμο νὰ ὑπάρχει χωρίς ἀπολογία.

Ἂν σήμερα δὲν παραγάγεις τίποτε, παρ’ ὅλα αὐτὰ θὰ ἀνατείλει τὸ ἀπόγευμα.
Καὶ τοῦτο, νομίζω, εἶναι μία μικρὰ νίκη.