Οι γυναίκες της αρχαιότητας δεν ήταν αυτό που μας διδάχθησαν

Η ιστορία γράφτηκε από άνδρες. Και έτσι, μας ήρθε παραμορφωμένη.

Μας είπαν ότι οι γυναίκες της αρχαιότητας ήταν παθητικές. Ότι δεν είχαν επιθυμία. Ότι το σεξ ήταν κάτι που τους συνέβαινε, όχι κάτι που ζούσαν.

Αλλά η Σαπφώ γράφει για τις σωματικές αντιδράσεις της όταν βλέπει μια γυναίκα — ταχυκαρδία, φωτιά στις φλέβες, τρέμουλο, ωχρότητα. Ποιο μέρος αυτής της περιγραφής φαίνεται παθητικό;

Η Λυσιστράτη του Αριστοφάνη οργανώνει σεξουαλική απεργία. Χρησιμοποιεί το σώμα τους ως πολιτικό όπλο. Έχουν τόση δύναμη που κάμπτουν τη θέλησή του, τόσο ανάγκασμένοι είναι.

Οι Ετρούσκες κοπέλες θάβονταν με αντικείμενα που ήταν για την ηδονή τους. Δεν ήταν σύμβολα μόνο. Ήταν δικές τους.

Και στη Ρώμη; Η Θεανώ λέει: "αφήστε τη ντροπή σας στην άκρη μαζί με τα ρούχα σας." Η Ελεφαντίς γράφει βιβλία με σεξουαλικές συμβουλές.

Η αλήθεια είναι ότι οι γυναίκες δεν χρειάζονταν ωμές περιγραφές για να δείξουν ότι ήταν ανθρώπινες, όχι αγάλματα.

Ήταν εδώ όλη την ώρα. Στις σειρές, στα ποιήματα, στα επιτύμβια. Δεν άκουγαν οι άνδρες. Ή, ίσως, δεν ήθελαν να ακούσουν.